ağzı öpülesilerden

okumaya doyamadığım Oruç Aruoba'dan;

.....Özlemek ile beklemek arasinda garip bir bağlantı ağı vardır...

   .....Bekleyenin bekleneni özlemesi ile, özleyenin özlenenin gelip gelmeyeceği konusundaki    

                                                               beklentisi, bir bağlantılar yelpazesi içinde durur....

.....Bunun iki ucunda, iki kesinlik vardır :

   .....Beklenenin geleceğinin; ve, gelmeyeceğinin kesin olduğu durumlar...

            

    .....Bir uçta, bekleyen beklenenin geleceğinden eminse bir aydinlik kaplar özlemi: 

umutlu, amaçlı, canlı......

  ....Öteki uçta, bekleyen beklenenin gelmeyeceğinden eminse bir karanlık duygu olarak kalır özlem:                                                                                                                                             umarsız, çaresiz, bezgin...

                 ....Özlem, kendi kendisini çoğaltan bir duyumsama biçimidir:

                        ....özlenenin eksikliğinin duyulması, özlemin hep daha güçlü bir biçimde          

                                                                                        duyumsanmasına yolaçar.....

        - özleyen, özleneni yanında bulamadıkça, onu hep daha güçlü bir biçimde yanına çağırır-

    .......Özlenenin eksikliği arttıkça, özleyen için 'mevcudiyet' i de artar.... 

                                                              Özlem, yokluğun küllerinden varlığın ateşini yakar....

                                                                                                                                                    .......Özlem bu yüzden yakıcıdır!!......

(Oruç Aruoba - Uzak / Özlem Çekene Kılavuz)